Facebook Instagram Szukaj Kontakt English version

O mnie | Moje projekty | Moje produkty | Kontakt

Kontakt ze mną
justlikeny@gmail.com

Zapisz się do newslettera



Chcę otrzymywać newsletter Just like NY


Wywiad ze mną - fpiec.pl
Krótki wywiad ze mną.  Za zaproszenie dziękuję Małgorzacie Major, której wsparcie niezmiennie dodaje mi wiatru w żagle.  http://www.fpiec.pl/culture/jak-wyglada-twoj-dzie...

“Pięć głównych żali osób umierających”- Żal numer trzy
Kontynuuję moje posty o “Pięciu żalach umierających” Bronnie Ware. O piątym żalu napisałam tutaj, o czwartym napisałam tutaj.  Trzeci żal: „Żałuję, że nie mia...

Nowy Jork Moimi Oczami - West Village, October 2018
Rozpoczęłam nową serię na moim kanale YouTube zatytułowaną "NY Through My Eyes" ("Nowy Jork Moimi Oczami"). Moim celem jest przedstawienie najciekawszych dzielnic w NY. Pierw...

“Pięć głównych żali osób umierających” - Żal numer cztery
Kontynuuję posty dotyczące listy stworzonej przez Bronnie Ware - “Pięć żali umierających” . O żalu numer pięć napisałam tutaj. Żal numer cztery brzmi: „Żałuję, ...

Color Factory - obudź w sobie dziecko
Problem z NY polega na tym, że mamy tu za dużo wszystkiego. Jest tyle wydarzeń każdego dnia, że czasami - albo raczej - w większości przypadków - wybierasz…pozostanie w domu. I ...

Twoja opinia o mnie to nie mój interes
Wiem. Gdy pierwszy raz słyszycie zdanie, którego użyłam w tytule posta, brzmi to tak, jakbym była bardzo zarozumiała. Jakby moja pewność siebie szybowała pod niebiosa, a moje ego prze...

“Pięć głównych żali osób umierających” - Żal numer Pięć
Jakimś dziwnym trafem ostatnio cały czas trafiam na listę “Pięciu głównych żali osób umierających”. To lista stworzona przez Bronnie Ware, pochodząca z jej spopular...

Krok 61 - Zapomnij o “Znajdowaniu swojej pasji”.
Pisałam już o “szukaniu swojej pasji” na Just Like NY, ale mam kilka nowych myśli na ten temat.  Po pierwsze - zapomnij o tym nowym trendzie pod tytułem “żyj swoją pasj...

Pozwólcie nam być kobietą, którą chcemy być
Ostatnio jadąc w metrze zaczęłam się rozglądać, jak zwykle mam to w zwyczaju (chyba, że jestem tuż przed okresem i nie mam ochoty patrzeć na kogokolwiek). Zaczęłam się dla odmiany przygl...

Zajęcia z oddychania z XPT
  Podziwiam i śledzę sporo ludzi w mediach społecznościowych - zawsze szukając inspiracji - i gdy tylko orientuję się, że ktoś z nich przyjeżdża do NY i mogę ich spotkać na żywo,...

Zadecyduj sama
Ostatnio usłyszałam, że jestem ponoć zdecydowaną przeciwniczką małżeństwa. I ponieważ miało to miejsce dwukrotnie w ciągu ostatniego miesiąca, czuję, że coś zaginęło w moim przekaz...

O co chodzi z medytacją?
  Nie wiem jak jest gdzieś indziej, ale tu w Stanach, medytacja stała się bardzo popularna, do tego stopnia, że firmy zatrudniają nauczycieli medytacji, aby prowadzili zajęcia dla pracow...

Krok 51 - Kiedy w końcu zrozumiesz o co w tym wszystkim chodzi?

dodano: 2017-12-20 , kategoria: Transformacja

Jestem w trakcie czytania nowej książki Tima Ferrisa „Tribe of Mentors” i napotkałam tam nazwisko Turii Pitt, i choć nie sprawdzam każdej osoby, z  którą Ferriss rozmawiał, to od razu sprawdziłam na instagramie Turie. I było tak jakbym dostała po głowie. Od razu obejrzałam na Youtube jej Ted Talk (szalenie polecam ten kanał na Youtubie) i płakałam co kilka minut (a ponieważ trwa on18 minut to płakałam prawie cały czas). Dlaczego tak mnie to uderzyło?

Turia jest Australijką, byłą modelką fitness i odnoszącym sukcesy inżynierem. W 2011, kiedy miała 24 lata, wzięła udział w maratonie i znalazła się w środku pożaru lasu. Ogień spalił 64% jej ciała. Bardzo cierpiała, nie mogła ruszać się, chodzić, jeść, przez dwa lata (!!!) zmuszona była nosić maskę. Nawet teraz gdy ją zobaczycie dostrzeżecie, że szkody poczynione jej ciału są nadal widoczne. Lekarze mówili, że już nigdy nie będzie biegała. Po wypadku zamieszkała z rodziną swojego chłopaka, są ze sobą do dziś, Turia właśnie urodziła dziecko. Nie tylko chodzi, ale i biega (zaczęła biegać rok po wypadku), jeździ na rowerze, podróżuje i wydała dwie książki. Jedna z jej dłoni ma tylko cztery palce, ale nauczyła się już jej używać, potrafi się nakarmić, potrafi podnosić przedmioty, powoli wraca do tej osoby, którą była przed wypadkiem. Czy kiedyś będzie tą samą osobą, którą była? Nie, już nigdy ją nie będzie.

Kiedy patrzę na okładkę jej książki „Unmasked” mam łzy w oczach. Turia stoi tam odsłaniając swoje poparzone ciało, patrzy prosto w aparat uśmiechając się. Jakie trzeba mieć jaja, aby zrobić coś takiego? Ile trzeba mieć w sobie siły, aby dojść do takiego stanu? Skąd ona w ogóle czerpie siłę? Bardzo chciałabym ją poznać, mam tyle pytań! Nie mogę się doczekać aż przeczytam jej książkę. Ludzie tacy jak ona, to właśnie ludzie, których podziwiam i na których się wzoruje. Nie podziwiam tych wszystkich celebrytów, podziwiam ludzi, którzy mnie inspirują, nie tylko do zmiany, ale i do życia.

Turia kiedyś powiedziała: „Kiedy byłam młodsza to nie tak, że nie doceniałam życia, ale nie znajdowałam tego czasu, aby się zreflektować nad tym wszystkim co dzieje się dookoła mnie. A teraz praktykuje bycie wdzięczną każdego ranka”. Po wszystkim tym przez co przeszła budzi się rano wdzięczna. A są ludzie, myślę, że większość z nas, która ma dwie ręce, dwie nogi, widzi, biega, czuje, ma pracę i pieniądze, a nadal budzą się źli i niezadowoleni. I mam takie jedno pytanie do nich wszystkich: „Co jest kurwa z tobą nie tak?”. Ale tak poważnie: "Co jest kurwa z tobą nie tak?”. Co musi się wydarzyć, abyś zrozumiał o co w tym wszystkim chodzi? Abyś zrozumiał o co tak naprawdę chodzi w życiu? Czy w ogóle masz pojęcie jakim jesteś szczęściarzem? Nie wątpię, że Turia także ma te dni, kiedy zadaje sobie to pytanie: Dlaczego to mnie właśnie spotkało? Ale też wierzę, że jednak w większość dni budzi się szczęśliwa, że po prostu żyje. Powiedziała, że w dniu, w którym po raz pierwszy była w stanie sama się nakarmić była otoczona rodziną, która ropłakała się widząc jej postęp. Czy teraz rozumiecie o czym w ogóle mówię? 

Wiem, że masz kiepskie dni, ja też je mam(och, te ostatnie tygodnie dla mnie to jak próba ognia), wiem, że jesteś ambitny, masz plany na przyszłość i wizję życia, które chcesz wieść i gdy coś nie idzie po twojej myśli jesteś zawiedziony i myślisz, że to wszystko nie ma już sensu. Daj sobie dzień i dwa by się nad sobą poużalać, ale później postaw się na nogi, i rozejrzyj się dookoła. Zatrzymaj się i po prostu popatrz dookoła. Naprawdę masz wszystko to czego potrzebujesz. Co musi się wydarzyć, abyś to w końcu zrozumiał? Więc obudź się jutro rano i podziękuj za te wszystkie „podstawy”, które masz, za te wszystkie rzeczy, które bierzesz za pewnik. I od teraz za każdy razem, gdy znowu zaczniesz staczać sie w swoja „czarną otchłań” pomyśli o Turii i pomyśl o dwóch rzeczach – że życie może sie zmienić w ułamku sekundy, więc ciesz się tym co masz, bo to może się skończyć. I druga rzecz – jesteś silniejszy niż myślisz, więc jesteś w stanie pokonać wszelkie przeciwności losu. Te przeciwności są zwykle mniejsze niż twoje strachy na ich temat. Nie czekaj na jakąś straszną rzecz, która może Ci się przytrafić by docenić, że życie to wspaniały dar, którym możesz dzielić z innymi. 



Wasze komentarze

comments powered by Disqus